Terratomia
20.05.2022 tot 01.07.2022
Wouter Roest: Terratomia
Van af 20 mei presenteert RAAMH Terratomia van Wouter Roest. De titel suggereert door de combinatie van twee woorden naar gezwellige planeten. Terratomia is een constellatie van planeten die op nadere inspectie allerlei wonderlijke toch smerige en ook kinderlijke voorstellingen schuilhoud. Werelden in werelden. Wouter Roest is Geïnteresseerd in de ruimte waar het kinderlijke en het gruwelijke tegen elkaar aan schuurt en met name welke vormen dit achterlaat en kan aannemen. ondersteund door Wouters zeer technische aanpak en oog voor het kleinste detail wekt hij deze hemel tot leven als een soort dr. Frankenstein x Eise Eisinga: De gestoorde hemelbouwer.
Opening zal 20 mei plaatsvinden om 16:30. Nieuwsgierig geworden? Loops eens langs of kom naar de opening.
De expositie is van 20.05.2022 tot 01.07.2022
Ontwerp Poster: Daan Zeilstra
Met TERRATOMIA wil ik mensen meenemen naar een andere wereld. Een wereld waar absurde gruwelijkheden lijnrecht tegenover de felgekleurde en soms schattige taferelen staan.
Mijn inspiratie haal ik uit allerlei hoeken, vaak kijk ik ook terug naar schetsboeken of maak ik nieuwe schetsen voordat ik begin. Ook zijn virtuele werelden, zoals in games, altijd wel een bron van ideeën voor mij. Hoewel ik weinig directe citaten naar specifieke games heb, denk ik wel dat al die duizenden uren die ik van kinds af aan digitaal heb doorgebracht wel een bepaalde beeldtaal hebben gevormd in mijn hoofd. Wat ik in mijn werk belangrijk vind, is dat als je als kijker het werk ervaart je steeds weer nieuwe ontdekkingen kan doen. En waar je zelf je eigen verhaal of betekenis op kan projecteren. Ik breng elementen wel samen en denk in het maakproces wel na over zekere achtergronden, maar op dat punt is het nog van mij. Nu het tentoongesteld wordt is het van iedereen.
Het maakproces is een fantastische periode geweest, in pakweg 10 maanden tijd heb ik stap voor stap de wereld ontwikkelt. Het oplossen van visuele problemen en het vinden van technisch/ambachtelijke oplossingen heeft me deze tijd veel beziggehouden. TERRATOMIA is mede mogelijk gemaakt door moderne technieken zoals het 3D-printen in hars, waarmee een hoge detaillering mogelijk gemaakt is. Digitale modelleer programma’s zoals Blender fungeert als mijn virtuele klei die ik met behulp van pen-display tablets kan vormen en waarmee toch een soort handschrift herkend kan worden. Veel technieken heb ik binnen dit proces kunnen leren of verfijnen.
Als je langs de installatie in de Haniasteeg loopt, denk dan eens na over de mogelijkheden van de ruimte. Er zijn oneindig veel mogelijkheden, gekker dan je gekste ideeën. Wat gaat er nog meer schuil? Gebruik je fantasie en maak je eigen werelden, want alles is mogelijk!
Fotografie: Natalia Balanina
Door Jurre Huitema
Kunst wordt voor mij interessant wanneer alle drempels en hindernissen worden weggehaald. Wanneer je als persoon of als groep in aanwezigheid kan zijn van het kunstwerk en je kan verhouden tot het kunstwerk. In welke manier zich dit ook uit. Emoties van vreugde tot ongeloof of woede en frustratie, gesprekken, vragen of nieuw denken. De drijvende kracht achter deze ontmoetingen is nieuwsgierigheid.
Met Terratomia, heeft RAAMH gekozen voor het fascinerende effect van gruwelijk detail en speelse verwondering over de mogelijkheden van het universum om de kijker nieuwsgierig te maken. Vanuit mijn rol als curator van RAAMH hoop ik drempelloze ontmoetingen met kunst en cultuur te faciliteren.
Terratomia van Wouter Roest maakt van de RAAMH voor de duur van de expositie een hoekje van het universum, zoals Wouter de kunstenaar deze voorstelt. Het is ergens ook een persoonlijk werk, wat op verhulde wijze Wouter voorstelt aan ons als kijker. De installatie is een kijkje in de visierijke geest van Wouter.
Als je in de avond na het schemer de steeg in loopt. Zie je uit het raam een samenstelling aan kleuren komen. Deze kleuren mix, kaatst op de grond en de muur tegenover en lokt je naar het raam. Zoals de felle kleuren mix van een stuk snoepgoed. Staande voor het raam tuur je in een zwart gat, dat door Wouter is bevolkt met asteroïde. Allemaal bewoonde werelden. De ene gevuld met een tafereel nog meer bijzonder dan de vorige. De verschillende kleuren die door het licht op de rotsen te zien zijn verduidelijken het sculpturale aspect van deze installatie. De verschillende kanten worden door drie lampen, ieder met een andere kleur, anders belicht. Dit creëert een bijna grafische visueel. Alsof de Installatie uit een goed getekend en gecomponeerd stripboek komt.
Wat ook opvalt, is dat op nadere inspectie Wouter het niet erg vindt om je uit de illusie te halen. De asteroïde hangen aan draden die bovenin op simpele manier bevestigd zijn aan een raster dat aan het plafond hangt. Grote metalen buizen die facilitair van aard lijken te zijn, sieren het plafond. Er is geen mysterie in hoe de installatie gehangen is. Dat mag je zien van Wouter. Misschien komt dit ook wel door zijn educatie achtergrond, de kijker aanzetten tot maken door te laten zien hoe het kan.
Meerdere keren in het verloop van deze samenwerking heb ik Wouter een kruising genoemd van dr. Frankenstein x Eise Eisinga, ofwel de “gestoorde hemel bouwer.” Gegeven het feit dat het universum oneindig is en dus alle mogelijke dingen er kunnen rondzwerven is deze voorstelling misschien wel niet eens zo gestoord. En ergens daar in zit ook de geruststellende boodschap van dit uitgewerkte gedachten experiment van Wouter: Alles wat wij als mensen kunnen bedenken, alles waarvan wij denken dat het onmogelijk is, moet in logica ergens in dit oneindige universum bestaan. Als dat niet een geruststellende en relativerende gedachte is, dan weet ik het ook niet meer.